Świt

Gdy wstaje świt

Blade cienie snują swe kształty

Słońce budzi się ospale

Ulega gęstym chmurom cierpliwie

Mgły nad leśną polaną czekają

na dobry wiatr

Gdy wstaje świt

Budzi ze snu niejedno życie

Rozchyla pąki kwiatów

Zabarwia ziemię wieloznacznym

       kolorytem

Uśmiechem dzień wita

Wtedy myśli błądzą w gęstwinach

      pamięci

Odtwarzają pospiesznie zatarte obrazy

Jakieś kształty rysują w znajomych

      przestrzeniach

Barbara Dębska