PAPIEŻ POLAK

Pamiętam, wałem Raduni szedłem

Dzielnicy Gdańska, Oruni to było

Dzwony głośno nagle zaczęły bić

Ogromnie wtedy się wystraszyłem.

Zapomniałem o konklawe, może „biały dym”

Wybrali może Ciebie na następcę „Piotra”

Kiedy wróciłem do domu usłyszałem „habemus papam”

Tłum na pl. św. Piotra oszalał.

Potem ukazałeś się na balkonie

Radość w me serce wielka wstąpiła

Z dalekiego kraju przychodzisz, pomyślałem

Papież Słowianin, papież Polak.

Stałeś się pielgrzymem świata

Wszędzie niosłeś nauczanie Chrystusa

Mówiłeś o wielkim miłosierdziu Boga

Dlatego chciano Ciebie zamordować.

Jednak Pan Bóg kule nosi

Matka Boża przy Tobie też była

Ta, której zawierzyłeś wszystko

Kula zamachowca chybiła.

Byłeś autorytetem w świecie

Duch św. zmieniał oblicze ziemi

Kiedy nadszedł czas odejścia do „Domu Ojca”

Nie mogłem, nie mogłem się z tym pogodzić.

OJCZE ŚW. JANIE PAWLE BRAKUJE TU CIEBIE.

                                   Ryszard Galewicz

                                      10-10-2015r